Resultaten projectjes afgelopen week

Afgelopen week ben ik bezig geweest met een paar projectjes:
- zelfgemaakte lavendelsiroop
- zelfgemaakte chutney
- weekplanning maaltijden

En het resultaat? Er staat ongeveer 300 ml lavendelsiroop in de koelkast. Het ruikt heerlijk en smaakt helemaal naar bloemetjes! Kortom, missie is zeker geslaagd! Dit ga ik nog een keer doen, maar dan met rozenbottels (als die er zijn...)
De zelfgemaakte chutney heb ik gemaakt met het recept van heerlijkheidjes. De pot staat ook in de koelkast. En ook dat smaakt echt lekker! Ik ben wel blij dat ik 'maar' de helft  van het recept heb gemaakt. Ik moet het namelijk zelf opeten, maar dat komt goed ;)
De weekplanning met maaltijden liep de eerste paar dagen prima. Daarna iets minder. Wat in ieder geval een groot succes was, waren de recepten die ik van tevoren klaargemaakt had voor maandag en dinsdag, de twee dagen dat het rond etenstijd echt spitsuur is bij ons thuis. Dus dat ga ik volhouden. De pastasaus (van restjes groente) voor maandag heb ik in het weekend al gemaakt. Dus dat is alleen maar pasta koken, saus opwarmen en eten maar!
Kortom, deze projecten waren een succes!

Waar haal jij je inspiratie voor nieuwe (kleine) uitdagingen vandaan?

Zelf maken én geven

Bij zelf maken en zelf geven moet ik altijd weer een grens over. Iets dat ik zelf maak is iets van mij. Daar kan ik niet zo heel veel kritiek op verdragen, want ik heb er mijn ziel en zaligheid in gestoken. Door iets te geven dat ik zelf heb gemaakt, maak ik mijzelf dus kwetsbaar. Daarnaast weet ik ook wat het (aan ruwe materialen) gekost heeft en dat komt vaak niet in de buurt van het bedrag dat ik normaal gesproken zou geven. Dus ga ik ook nog eens iets kleins erbij kopen om te geven. Om te compenseren...

Dat laatste probeer ik trouwens steeds minder te doen. Ik weet van mezelf dat ik alleen dingen weggeef die ik echt zelf leuk vind, niet halve projectjes die toch mislukt zijn. Ik hou trouwens enorm van zelfgemaakte kadootjes die ik zelf krijg. Als je daar zelf ook mee bezig bent, weet je dat op waarde te schatten! Doel voor de komende maand is, naast veel zelf maken, ook de stap te zetten om het zelfgemaakte te géven. En dat hoeft natuurlijk niet voor een verjaardag, maar kan ook gewoon omdat je iemand lief vindt!

Mijn zelfgemaakte sokkenmonsters.
Deze blijven nog een poosje thuis wonen, maar hun vriendje is al 'verhuisd'

Geef jij vaak iets weg dat je zelfgemaakt hebt?

Kadootjes

Op verschillende blogs ben ik al vaker het dilemma van kadootjes tegen gekomen. Welke bedragen zijn 'normaal'? Altijd een lastige vraag om te beantwoorden. Zeker als je merkt dat anderen een hoger bedrag geven dan jijzelf. Bij gezamelijke kado's voor bijzondere gelegenheden komt dat vaak voor. Ik merk dan dat ik geneigd ben om te zeggen dat ik ook wel 5 of 10 euro meer wil betalen. Maar waarom zou ik dat doen? Is het niet voldoende dat ik er ook ben? Vaak moet ik een uur of meer rijden met de auto. Dat kan natuurlijk ook in (benzine-)geld worden uitgedrukt. 
Bij mijzelf merk ik een tweeslachtige insteek. Allereerst vind ik het echt heerlijk om verwend te worden met kado's. Ik ben eigenlijk blij met alles wat ik krijg, een paar mooie plantenbakken, een lekker parfum of een boek, het maakt mij niet uit. Simpelweg het feit dat mensen de tijd hebben genomen om te bedenken wat ik leuk zou vinden, vind ik al mooi.
Is het dan niet voldoende als mensen langskomen zonder iets mee te nemen? Ja, uit de grond van mijn hart kan ik dat beamen. Gezelligheid kent geen prijs van kadootjes. Daar geniet ik echt van. Maar kadootjes blijven leuk :)

Heb jij een richtlijn voor jezelf hoe je met kadootjes omgaat? 

Zelf maken

Volgens mij is een van de eerste woorden die kinderen leren 'zelluf'. Ze willen het zelf doen, zonder de hulp van hun vader of moeder. Dat gevoel heb ik regelmatig als ik producten of spullen voorbij zie komen op internet. Dat kan ik zelf ook, en misschien nog beter! Als ik al die keren dat ik dat denk, ook daadwerkelijk zelf aan de slag zou gaan, zou mijn huis een stuk voller zijn en mijn portemonnee een stuk leger. Zelf maken betekent namelijk ook tijd en energie ergens in steken. En ik heb simpelweg die tijd niet (altijd). Dus ik kies mijn projectjes met zorg. Wat heb ik ergens voor nodig? Wat heb ik in huis? Hoeveel tijd gaat het mij kosten?
Dat betekent helaas ook dat ik mijzelf af en toe moet realiseren dat een project voor mij op dit moment niet haalbaar is. Ik ken mezelf ondertussen goed genoeg dat ik een sokkenmonster in 1 avond in elkaar moet kunnen zetten. Er ligt namelijk al een half jaar een sokkenslang die nog niet af is... Siroop van lavendel maken kan wel. De lavendel een paar dagen in het water staan, dus het duurt wel even, maar het recept is simpel en kost mij hoogstens 1 avond. Siroop maken van rozenbottels (iets dat al een poosje op mijn verlanglijstje staat) was wat ingewikkelder. Ik weet niet of ik dat ga doen. En zo weeg ik af wat ik wel en niet ga doen. Wat dat betreft blijven er dingen op mijn verlanglijst staan. Ik wil graag kleding leren naaien, maar kan nog niet de drive vinden om daarmee actief een aantal avonden aan de slag te gaan. Zolang dat niet zo is, maak ik kleine projecten die wel op 1 avond af komen met de vaardigheden die ik al wel heb. En eerlijk gezegd, als zo'n sokkenmonster af is voordat ik naar bed ga, ben ik echt een gelukkig mens!

Bron: Pinterest
Ps. de slang komt er uiteindelijk heus wel!

Geld en geld

Ik verdien geld en ik verdien geld. Het ene verdien ik door elke week een aantal dagen te werken voor een baas. Dat staat elke maand op mijn rekening. Elke maand een (ongeveer) gelijk bedrag. En ik verdien geld door mee te doen aan programma's als Euroclix, vragenlijsten in te vullen voor een ander programma en verkopen op Marktplaats. Dat gaat natuurlijk om veel kleinere bedragen en ook op veel onregelmatigere basis. En dan 'verdien' ik nog geld door producten te kopen met 'geld terug acties'. Eigenlijk verdien je daar niets aan, maar kan je wel producten gratis proberen. 

Sinds daar mensen in mijn familie wat fanatieker mee bezig zijn en er regelmatig producten naar ons worden afgevoerd (want wij eten dat toch niet/jullie vinden dat lekker/etc), ben ik daar ook weer fanatieker mee bezig.

En het rare is, ik voel me veel 'blijer' met die kleine onregelmatige bedragen. Want die zijn 'extra'. Mijn salaris vind ik prima (en daar ben ik ook elke maand blij mee) maar toch op een andere manier. Terwijl de kleinere bedragen mij veel meer tijd kosten en omgerekend per uur natuurlijk niets voorstellen...

Verdien jij ook geld met programma's als Euroclix? En ben jij fan van geld terug acties?

Ontspannen

Met een baan, man en kind is het soms lastig om een momentje voor mezelf te vinden. Natuurlijk eist ook het huis de nodige ambacht.
Toch lukt het me elke dag wel om even tot mezelf te komen, vaak door een creatieve uitspatting. Alleen al de gedachte aan een nieuwe projectje is ontspannends. Zeker als het iets is uit mijn voorraad of moestuin. Dus vandaag heb ik lekker lavendel geplukt in de tuin om siroop van te maken. Volgens het recept van de hexenketel moet het twee tot drie dagen 'trekken' voordat ik er verder mee aan de slag kan. Ik ben benieuwd hoe het smaakt en of het voor herhaling vatbaar is!

Wat was jouw laatste creatieve (kook-)project?

Maaltijden plannen

Plannen. Als gezin ontkom je er niet aan. Dus ook wij niet. Wanneer wordt er gegeten en geslapen? Hoe kan je de tijd zo efficiënt maar ook zo gezellig mogelijk inrichten? Dus.. Deze week begin ik maar eens met een planning voor de warme maaltijden. Schijnt ook goedkoper te zijn. Dat moet ik nog zien. Het eerste resultaat is in ieder geval dat er nieuwe gerechten op het menu staan. Te beginnen vandaag met tomaten-paprikasoep met linzen. Lekker, voedzaam en makkelijk. De gehaktballetjes in tomatensaus heeft manlief alvast gemaakt. Dus dat wordt een eitje morgen. En dinsdag de rest van de soep. Zo zijn de twee drukste dagen al geregeld. Voelt goed, zo aan het begin van de week!

Hoe denk jij over maaltijden plannen? Geweldig handig of juist teveel gepland?

Moestuin

Sinds ik uit huis ben, probeer ik al groene vingers te laten groeien. Gedeeltelijk is dat gelukt. Elke zomer staan er tomatenplanten in mijn tuin, voorheen op mijn balkon. En elk jaar kan ik daarvan (iets) eten. Heel erg groen zijn de vingers niet geworden, vind ik zelf. Ik doe er ook niet genoeg aan, er zitten luizen in de tuin, er schiet altijd wel wat door, etc. 
Maar, ik vind het heerlijk om, met enigszins mooi weer, in mijn (moes-)tuin te rommelen. Mijn zoontje vindt de aardbeien uit de tuin heerlijk en wil er elke dag wel van plukken. De rabarber uit mijn tuin smaakt veel lekkerder dan die uit de winkel. De appels van de appelboom zijn nu al bestemd voor een appeltaart die we met de buren gaan opeten. De pioenen en irissen zijn de mooiste uit de straat. Kortom, mijn tuin is niet de ideale moestuin, maar ik geniet er elke minuut. Dat is goed. Dat is heerlijk dagelijks doorsnee leven!

Aardbeien aan de schutting in eigen tuin!

Heb jij groene (moestuin) vingers?

Pinterest overload

Pinterest. Need I say more? Ik kan er uren op kijken en inspiratie opdoen voor allerlei nieuwe projecten. Ik heb, geloof ik, wel meer dan 200 creatieve ideeën gepland en zo'n 100 recepten die echt het proberen waard zijn. 

Ga ik dat ooit allemaal doen? Heb ik daar ooit genoeg tijd voor? Nee, natuurlijk niet. En zeker niet in het tempo dat ik nieuwe borden maak en nog meer ideeën voor mijzelf pin. Heeft het zin om dat dan te doen? Als ik heel eerlijk ben, misschien wel niet. Toch, soms... dan blijft er iets hangen. Dan weet ik al een paar dagen dat ik dat gewoon moet maken. Zoals afgelopen week.

Ik had zes paar fluoriserende sokken gekocht. Vraag me niet waarom. Ik heb ze. Oranje, geel, groen, roze, blauw, paars. Ze houden prima mijn voeten warm, maar doen ook zeer aan mijn ogen. En toen kwam ik op Pinterest een sokkenmonster tegen. Met zijn handen in zijn zakken. Hij keek mij aan. Ik keek terug en was verliefd. Dit mannetje ga ik maken. Vier dagen later zat ik met een oranje sok, draad, naald, schaar, knopen en wat vulling op de bank. Twee en een half uur later: tadaa! Een knaloranje sokkenmonster! En een zeer gelukkige dame doorsnee.

Nu nog bedenken of er een hele familie komt (de andere 11 sokken..) of dat dit (voorlopig) voldoende creativiteit was.

(bron: Pinterest)

Wanneer ben jij voor het laatst creatief bezig geweest?

Bring your own - barbecue idee!

Hoewel het weer niet erg mee lijkt te werken, is de tijd van barbecueën weer aangebroken. Vaak wordt dan gevraagd of iedereen 'iets' mee wil nemen. Het vlees is meestal wel ter plaatse. Wat neem je dan mee? Voorheen vond ik voornamelijk dat ik iets mee meost nemen waarmee ik indruk maakte. Ik maakte me vaak ook druk wat anderen ervan vonden en of zij het wel lekker zouden vinden. 

Tot ik een keer bij een high tea (waar ook iedereen zelf iets mee moest nemen) iemand tegen kwam die 'alleen' een bak met aardbeien had meegenomen. Ik had hele lekkere chocolaatjes gemaakt met druiven erin en ook nog muffins met appel gebakken. Kostte wat tijd, maar dan heb je ook wat. Natuurlijk gingen mijn muffins en de chocolaatjes op. Maar die bak aardbeien was evengoed op. En iedereen vond het lekker. Aha! Het kan dus ook makkelijk! 

Sindsdien maak ik het mijzelf een stuk gemakkelijker. Ik maak een bak met fruit klaar en neem dat mee. Het is mij nog nooit overkomen dat die bak niet leeg ging. En het kan zo makkelijk / moeilijk / goedkoop / duur als je zelf wil. Ik doe vaak een combi met vers fruit en wat fruit uit blik. Laatst had ik een schaal waar ongeveer 10 man van heeft gegeten. 

Er zat in:
- 1 bak aardbeien
- 1 bak druiven
- 1/2 meloen
- 2 handjes blauwe bessen
- blikje mandarijntjes
- blikje peer 

Kwartiertje werk en klaar! Lekker, gezond en kleurrijk! Wat wil je nog meer?

Wat neem jij mee naar een barbecue?

Minder en meer

Doe meer met minder. Een opmerking die ik regelmatig hoor, op mijn werk, thuis, op blogs, in tijdschriften. De economische crisis heeft er in ieder geval voor gezorgd dat er ruimte is om na te denken over 'minder'. Waar tien jaar geleden de bomen tot in de hemel reikten, is er nu flink gesnoeid. Daardoor onstaat wel meer ruimte. Kleine bomen krijgen meer licht en kunnen gaan groeien. Bovendien kunnen er ook dingen gedaan worden met het gesnoeide hout. Kortom, groei, snoei en bloei gaan hand in hand.

Voor mij houdt dat in dat ik naar mijn huis en spullen kijk. Heb ik alles nodig wat er in huis staat? Ik moet ook 'zorgen' voor alles wat er in mijn huis staat, hangt en ligt. Als ik minder spullen heb, dan worden die zorgen ook minder. Afgelopen weken heeft dat geresulteerd in een stuk of 10 advertenties op Marktplaats, niet in het minst gestimuleerd door een aantal bloggers die 10 weken lang schreven over het opruimen van hun huis. Ondertussen staan er nog 2 advertenties op Marktplaats, ben ik 80 euro rijker, zijn er minder spullen in huis en heeft de kringloopwinkel er een nieuwe collectie dvd's bij.

Ik zie in huis dat er minder spullen zijn. Tegelijkertijd heeft het ook geresulteerd in nieuwe spullen in huis. Weliswaar verdedigbaar, maar toch... Gelukkig zie ik ook wel dat mijn huis ervan opknapt. Natuurlijk 'doen' de stoelen het nog, die om de eettafel staan. Maar die twee nieuwe stoelen erbij maken het mooier én praktischer bij verjaardagen / vergaderingen / visites. (En ze passen prima in de huidige trend: verschillende soorten houten stoelen aan de eettafel).

Doe jij ook regelmatig aan verkopen via Marktplaats? Levert het jou veel op?

Dame doorsnee

Elke dag lees ik blogs en tijdschriften. Daarin kom ik veel mensen tegen die heel inspirerend zijn. Ze lopen vooruit op de trends, zijn veel gelukkiger sinds ze hun eetpatroon omgooiden / hypotheek aflosten / eindelijk een winkeltje begonnen / etc. Kortom, ze hebben 'iets' in hun leven gekozen waar ze extra tijd en energie in steken. In die artikelen lijkt het ook vaak of ze daar door veel gelukkiger zijn geworden. 

Natuurlijk inspireren die verhalen enorm. Het gevolg is vaak dat ik ook een neiging voel om die mensen na te gaan doen. Ik wil ook dat trendy interieur, een afgeloste hypotheek, gezond eten, geen afval meer produceren, mijn eigen moestuin, mijn eigen kleding naaien, etc. Ik wil dat allemaal én ook natuurlijk meteen heel goed.

Tot ik leerde dat je altijd kijkt naar de beste kant van een persoon. En dat je die wilt nastreven. En niet de beste kant van 1 persoon, maar van al die inspirerende personen om je heen. Conclusie: dat lukt dus niet. Tegelijkertijd kwam met dat inzicht ook het inzicht dat ik niet uniek ben, maar iemand uit een stroming/generatie. Dat ik veelal dezelfde dingen wil, koop, maak en eet als mensen van mijn generatie. Ik ben niet uniek, ik ben heerlijk doorsnee en gemiddeld. 

En over dat doorsnee en gemiddelde leven wil ik al een poosje een blog bijhouden. En nu ga ik dat ook doen! Ik heb allerlei ideeën en plannen voor blogs. Ben er al drie keer mee begonnen en drie keer mee gestopt. Mijn doel is om in ieder geval de komende maand elke dag een blog te posten. Als dat lukt, trakteer ik mijzelf op een fijne middag in de tuin met een nieuw tijdschrift. Ik heb er zin in :)