Elke dag lees ik blogs en tijdschriften. Daarin kom ik veel mensen tegen die heel inspirerend zijn. Ze lopen vooruit op de trends, zijn veel gelukkiger sinds ze hun eetpatroon omgooiden / hypotheek aflosten / eindelijk een winkeltje begonnen / etc. Kortom, ze hebben 'iets' in hun leven gekozen waar ze extra tijd en energie in steken. In die artikelen lijkt het ook vaak of ze daar door veel gelukkiger zijn geworden.
Natuurlijk inspireren die verhalen enorm. Het gevolg is vaak dat ik ook een neiging voel om die mensen na te gaan doen. Ik wil ook dat trendy interieur, een afgeloste hypotheek, gezond eten, geen afval meer produceren, mijn eigen moestuin, mijn eigen kleding naaien, etc. Ik wil dat allemaal én ook natuurlijk meteen heel goed.
Tot ik leerde dat je altijd kijkt naar de beste kant van een persoon. En dat je die wilt nastreven. En niet de beste kant van 1 persoon, maar van al die inspirerende personen om je heen. Conclusie: dat lukt dus niet. Tegelijkertijd kwam met dat inzicht ook het inzicht dat ik niet uniek ben, maar iemand uit een stroming/generatie. Dat ik veelal dezelfde dingen wil, koop, maak en eet als mensen van mijn generatie. Ik ben niet uniek, ik ben heerlijk doorsnee en gemiddeld.
En over dat doorsnee en gemiddelde leven wil ik al een poosje een blog bijhouden. En nu ga ik dat ook doen! Ik heb allerlei ideeën en plannen voor blogs. Ben er al drie keer mee begonnen en drie keer mee gestopt. Mijn doel is om in ieder geval de komende maand elke dag een blog te posten. Als dat lukt, trakteer ik mijzelf op een fijne middag in de tuin met een nieuw tijdschrift. Ik heb er zin in :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten