Recensie - Haar naam was Sarah

Sinds een paar weken hebben wij ons televisie-abonnement iets uitgebreid. Hierdoor kunnen we films/series opnemen en later terugkijken. Vooral mijn man vindt het heerlijk om de reclames door te kunnen spoelen. En af en toe kom ik iets tegen dat ik graag wil zien, maar dat gewoon te laat uitgezonden wordt. Ik hou van mijn slaap... Afgelopen weekend was dat 'Haar naam was Sarah'.  Dus opgenomen en gisteravond op een voor ons schappelijke tijd gekeken. 

Ik heb het boek gelezen, een aantal jaar geleden, en ik weet nog dat ik het niet kon wegleggen. En dat het zo makkelijk las dat ik het uit had voordat ik op mijn eindbestemming was met de trein. Ik was dus erg benieuwd naar de film. Het verhaal van het boek had ik dus grofweg in mijn hoofd. Dat maakt de film iets voorspelbaarder. Maar het neemt niet weg dat het een heel indrukwekkend verhaal is. Alleen al de aandacht die de historische gebeurtenissen in het verhaal krijgen, maken de film de moeite waard. Met name als de kinderen van de moeders gescheiden worden in het werkkamp, komt heel erg binnen. Zeker als moeder grijpt dat stuk je naar de keel. 

Het verhaal van de journaliste die onderzoek doet naar deze gebeurtenis komt ook dichterbij als je zelf moeder bent. Ik vond de overgangen tussen heden en verleden mooi vloeiend, maar soms niet zoveel toevoegen. Het einde van het verhaal vond ik prettig. Er blijft wat over om over te fantaseren als kijker/lezer, maar er wordt ook veel afgehecht. Waardoor het ook een mooi afgerond verhaal is.

Kortom, als je het boek nog niet gelezen hebt, doen! En als je de film nog niet gekeken hebt, ook doen!

bron: bol.com